شیعه از سنی جدا شده یا سنی از شیعه ؟در جواب این سوال باید گفت که :اولاً : شیعه در زمان خود پيامبر صلى الله عليه و آله وجوداشته که این مطلب در سخنان آن حضرت وجود دارد و واژه شیعه از عصر خود رسول الله و به وسیله آن حضرت در میان مسلمانها نشر داده شد که علاوه بر روایات موجود در منابع شیعه ، روایات فراوانی از طُرُق اهل سنت آمده که آيه شريفه : «انَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَريَّةِ؛ كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند بهترين مخلوقات (خدا) هستند»[1] توسط خود پیامبر به حضرت علی و شیعیان آن حضرت تفسیر شده است .و ثانیاً : تا قرن سوم ه ق مذاهب چهارگانه اصلاً وجود نداشته و بالطبع پیروانی هم نداشته اند چون ابوحنیفه : متولد 80 ه ق و در سال 150ه ق از دنیا رفته است / مالک بن انس : متولد 95 ه ق و در سال 179 ه ق  از دنیا رفته است / شافعی : متولد 150 ه ق و در سال204 ه ق از دنیا رفته است / احمد بن حنبل : متولد 164 ه ق و در سال 241 ه ق از دنیا رفته است .پس جای سوال است که :مسلمانها غیرشیعه قبل از پیدایش این مذاهب پیرو چه مذهب و امامی بوده اند ؟چرا مسلمانها غیرشیعه به اهل بیت مراجعه نکردند ؟چرا مسلمانها غیرشیعه مذهب قبل از این مذاهب را کنار گذاشتند و پیرو آنها شدند ؟به چه دلیل گفتار صاحبان این مذاعب حجت شرعی شد ؟چه شد که اهل بیت پیامبر را کنار زدند و پیرو آنها شدند؟و هزاران سوال دیگر که مسلمانهای غیرشیعه هیچ جوابی برای آنها ندارند . پس طبق شواهد روایی و تاریخی سنی از شیعه جدا شده است[1] سوره بيّنه، آيه 7

شیعه و مذهب تشیع قبل از مذاهب چهارگانه وجود داشته است مبدأ پيدايش تشيّع، عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و سخنان آن حضرت بوده است و واژه شیعه از عصر خود رسول الله و به وسیله آن حضرت در میان مسلمانها نشر داده شد که علاوه بر روایات موجود در منابع شیعه ، روایات فراوانی از طُرُق اهل سنت آمده که آيه شريفه : «انَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَريَّةِ؛ كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند بهترين مخلوقات (خدا) هستند»[1] توسط خود پیامبر به حضرت علی و شیعیان آن حضرت تفسیر شده است .از جمله مفسّر معروف «سيوطى» در «الدرّ المنثور» از «ابن عساكر» از جابربن عبداللَّه نقل مى كند كه ما خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه على عليه السلام به سوى ما آمد هنگامى كه چشم پيامبر صلى الله عليه و آله به او افتاد فرمود: «وَ الَّذى نَفْسى بِيَدِهِ انَّ هذا وَ شيعَتَهُ لَهُمُ الْفائِزُونَ يَوْمَ الْقِيامَةِ؛ سوگند به كسى كه جانم به دست اوست او و شيعيانش رستگاران در روز قيامتند» سپس آيه «انَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اولئكَ هُمْ خَيْرُ الْبَريَّةِ» نازل شد و بعد از آن، هنگامى كه على عليه السلام به مجلس اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله مى آمد آنها مى گفتند: «جاءَ خَيْرُ الْبَريَّةِ؛ بهترين مخلوقات خدا آمد!».[2]ابن عباس می گوید : هنگامی که این آیه نازل شد پیامبر به علی فرمودند : هُوَ أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ تَأْتِي أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَاضِينَ مَرْضِيِّينَ، وَ يَأْتِي عَدُوُّكَ غُضَّاباً مقُمْحِين[3] - منظور از این آیه تو و شیعیانت هستند که در روز قیامت وارد عرصه محشر می شوند در حالی که هم شما از خدا راضی و هم خدا ا

علت حرام بودن رقص قبل از بیان علت حکم ، چند مطلب را مقدمتاً عرض کنم : اولاً : اسلام دینی است که نه تنها با نشاط و شادابی مخالف نیست، بلکه انسان های عبوس، ترش رو  را مذمت نموده است و سفارش به شادی های مشروع دارد .و ثانیاً : ما انسان ها با عقل خودمان نمی توانیم مصالح و مفاسدی را که مورد نظر خداوند بوده است ، درک کنیم؛ فقط آن مقدار که خداوند در قرآن و معصومان در روایات برای ما بیان کرده اند، می توانیم بیان کنم ، و لذا خدا براى این که بشر ، به سعادت برسد ، امورى را واجب ، و از برخی از کارها منع نموده است.و ثالثاً : اگر اسلام رقص را حرام اعلام نموده، به خاطر مفاسدی[1] است که رقص و پایکوبی دارد، و الا همین رقص در مواردی که منشا مفسده نیست جایز دانسته، همانطوری که مراجع بزرگوار تقلید رقص دختری برای نامزدش (بعد از عقد) و یا زنی برای شوهرش را جایز می دانند ، و دلیلش هم  فتوای مراجع است که با استفاده از منابع دینی(دستورات الهی ، آیات و روایات و ... ) فتوا به حرمت آن داده اند .* اما رقص زن یا :در جمع زنان است .و یا در مجالسی که زن و مرد مخلوط است .و یا حتی برای خودش باشد .که در هر سه صورت گناه و حرام می باشداما چرا رقص زن در مجالس مخصوص زنان باشد گناه و حرام است؟ ، به خاطر اینکه:یک کار لغو و بیهوده ای است.گاهی از اوقات زنانی که در این مجالس هستند، کم و کیف جلسه و چگونگی رقص زنان را برای شوهرانشان تعریف می کنند و این خود منشا فاسد می شود .با توجه به این که بچه های کوچک معمولا همراه مادران و بزرگترها در این مجالس هستند و با دقت و کنجکاوی کارها را زیر نظر دارند، رقصیدن بزرگترها و یا شرکت در این گونه جلسات باعث یادگیری کودکان، و انتقال این گناه از نسلی به نسل بعد می گردد